Rouwverwerking

Kan het verlies van een kind verwerkt worden?

Soms gaat de pijn nooit helemaal over. Het is echter ook heel normaal om af en toe weer, als bij een vulkaan, erupties van gevoelens te hebben als daar aanleiding voor is. Bijvoorbeeld op de geboorte- en sterfdag van het kindje. Het is heel logisch dat er dan emoties bovenkomen. Dat hoort er gewoon bij. Maar de meeste rouwenden kunnen na verloop van tijd weer functioneren en het leven als zinvol ervaren.

Hoe lang duurt een rouwproces?

Over de duur van het rouwproces is weinig zinnigs te zeggen. Het varieert van enkele dagen tot jarenlang. Bij het verlies van een volwassene of een kind is er geen tijdslimiet aan een rouwproces. Veel mensen verwachten dat een rouwende er na vier tot zes maanden wel overheen is, maar het gemis wordt dan meestal juist sterker.

Wanneer is een verlies verwerkt?

Een verlies is verwerkt als iemand er af en toe aan denkt, maar het verdriet zijn leven niet langer beheerst. Er bestaan geen regels voor hoe iemand die gemoedstoestand bereikt. De wetenschap heeft lang beweerd dat het verwerken volgens bepaalde regels verloopt. Daar zijn we vanaf. Mensen reageren heel verschillend en hebben meer of minder tijd nodig voor het rouwproces van het verlies.

Waarom hebben rouwenden in onze maatschappij moeite hun emoties te tonen?

Dood en verdriet zijn nog altijd een beetje taboe in onze samenleving. We zijn niet gewend erover te praten en we willen er liever niet mee geconfronteerd worden. We zijn er bang voor. Daarom zijn we geneigd mensen met verdriet te negeren. We gaan met een boog om hen heen en vermijden het contact. Gelukkig zien we de maatschappij wel veranderen en wordt dit onderwerp meer bespreekbaar gemaakt dan jaren geleden. Ook heerst in onze cultuur het idee dat een evenwichtig persoon rationeel blijft, wat er ook gebeurt. Iemand die zijn gevoelens onder controle heeft, is flink. Als je openlijk je gevoelens laat zien, kun je voor ‘onevenwichtig’ worden gehouden. En als je gevoelens zeer intens zijn, zelfs voor ‘gek’. Het gevoel gek te worden, leeft vaak bij rouwenden. Zeker wanneer zij hun eigen reacties niet begrijpen.

Het onbegrip van de omgeving doet er dan nog een schepje bovenop: het werkt als bevestiging voor rouwenden dat hun gedrag ‘abnormaal’ is. Daarom hebben rouwenden vaak moeite om hun gevoelens te uiten. Ze schamen zich voor hun gevoelens, alsof ze iets verkeerd hebben gedaan. Ze zijn bang om anderen met hun verdriet of frustraties te belasten. Ze zijn bang dat hun omgeving hen als zwak, onevenwichtig of zelfs als gek ervaart.

Waar kan ik met mijn verdriet heen?

Na de uitvaart begint voor de nabestaanden vaak de moeilijkste periode: het verwerken van het verlies. Iedereen doet dit op zijn of haar eigen manier. In deze moeilijke en emotionele periode zijn we er ook voor je. We komen na de uitvaart (indien gewenst) op bezoek om na te praten over de uitvaart en om te vragen waarmee we je kunnen helpen of adviseren. Mocht je nog vragen hebben, dan beantwoorden we die. We geven praktische hulp en verwijzen je zonodig door naar professionele organisaties.